Marco Schiffelers: Van uiterlijk naar innerlijk succes

De man achter de draaitafels: een verhaal over dualiteit, succes en zelfontwikkeling

In deze aflevering zit ik aan tafel met Marco Schiffelers (56), DJ en voorheen eigenaar van discotheek Las Vegas in Landgraaf en Naar Huis in Heerlen.

Marco is trotse vader van twee prachtige kinderen (en sinds kort 1 kleinkind) én de man van Linda.

Als gepassioneerd DJ leeft hij voor het creëren van een unieke, energieke sfeer en het bezorgen van onvergetelijke avonden aan zijn publiek.

Wat begint als een gesprek over zijn carrière, ontvouwt zich tot een diepgaande verkenning van mannelijkheid, vaderschap en de prijs van succes.

Twee werelden, één man

Marco beschrijft een fascinerende dualiteit die zijn hele leven kenmerkt. In zijn privéleven is hij introvert, rustig en teruggetrokken – net als zijn vader was. Maar zodra hij achter de draaitafels stapt, transformeert hij volledig. Dan wordt hij de energieke, extraverte entertainer die de energie van zijn moeder uitstraalt. “Het is een soort gedaanteverwisseling,” vertelt hij. “Als ik de eerste schuif openzet, dan is het gewoon Marco type 2.”
Deze transformatie gebeurt al 44 jaar, sinds zijn eerste DJ-wedstrijd op 11-jarige leeftijd. Wat opvalt is dat de adrenaline nog steeds door zijn lijf giert na een optreden, zelfs na al die jaren. Hij voelt zich thuis in beide rollen, maar ze zijn compleet verschillend – en beide even echt.

De donkere kant van succes

Het meest waardevolle en kwetsbare moment van het gesprek komt wanneer Marco openhartig vertelt over de oorsprong van zijn succes. “Ik ben erachter gekomen dat mijn succes voortkwam uit bewijsdrang,” bekent hij. “Ik ben nooit een jongen geweest die veel zelfvertrouwen heeft gehad. Op het moment dat je ergens succes in hebt, krijg je vertrouwen uit die externe factor.”
Dit patroon – vertrouwen halen uit externe bevestiging in plaats van uit jezelf – heeft grote gevolgen gehad. Marco beschrijft het als een verslaving: “Succes is dat ook vaak.” Je ervaart iets euforisch, en daarna wil je dat weer voelen, en weer voelen. Het is altijd anders. “De eerste keer ga je niet meer terug voelen.”
Deze “rijdende trein” van succes had zijn prijs. Marco vergat om zich heen te kijken, miste signalen in zijn relatie. “Mijn toenmalige ex-vrouw had zoiets van, ja hallo, ik ben ook nog aan het zwaaien, zie je me nog?” Zijn huwelijk ging uiteindelijk stuk, en hoewel hij ervan leerde, merkte hij dat hij bij de volgende succesfactor weer op dezelfde trein sprong.

Vaderschap door de jaren heen

Als vader van Daykota (32) en Keyanu (28) reflecteert Marco eerlijk op zijn rol. Hij heeft zijn kinderen relatief jong gekregen en erkent openhartig: “Ik heb niet dat talent gehad in opvoeden zoals mijn dochter dat doet.”
Wat hem nu vooral raakt is hoe zijn dochter moeder is geworden. Hij werd onverwacht emotioneel toen ze aankondigde zwanger te zijn, terwijl hij altijd had gedacht dat het hem niet zou uitmaken. “Daar viel wel een traantje bij me,” vertelt hij. En toen ze onlangs beviel van zijn kleinzoon Cruz was hij opnieuw overweldigd. Hij vindt het momenteel vooral bijzonder om te zien hoe zijn dochter de moederrol vervult – met een overgave, rust en vertrouwen die hem diep raken. “Daar raak ik wel echt van onder de indruk. Ik heb mijn kinderen redelijk vroeg gekregen. Ik heb niet dat talent gehad in opvoeden zoals zij dat doen.”

Co-ouderschap als succesverhaal

Een lichtpunt in Marco’s verhaal is hoe hij en zijn ex-vrouw het co-ouderschap hebben vormgegeven. Ondanks de scheiding zijn ze vrienden gebleven – niet alleen met elkaar, maar ook met elkaars nieuwe partners. “Dat is relaxed, ja,” zegt hij nuchter.
Hij erkent dat dit een bewuste keuze was: “Ik heb ervoor gekozen om de kinderen centraal te stellen. En van daaruit een andere band op te bouwen met je ex-vrouw, haar nieuwe man en mijn vriendin. Dat heeft vaak een beetje met ego te maken, maar dat kun je aan de kant zetten.”
Deze aanpak heeft zijn kinderen veel geluk gebracht, zonder dat ze moesten schipperen tussen twee kampen of keuzes moesten maken voor de één of de ander.

Advies aan jonge vaders

Vanuit zijn ervaring geeft Marco waardevolle inzichten voor vaders met jonge kinderen:
Laat kinderen zichzelf ontplooien. “Welke kant het dan ook op gaat, zolang dat met veel moraal en respect richting anderen gaat, dan zou ik het altijd proberen te stimuleren. Of dat nou is dat ze minister-president willen worden, of putjesschepper, het maakt niet uit.”
Volg je hart. Marco waarschuwt voor de valkuil van de “rijdende trein” – dat je in een flow van succes zo doorraast dat je vergeet om je heen te kijken. “Je rijdt langs honderdduizend stations, die je eigenlijk af en toe eens een keer had moeten zien of moest stoppen om bij te tanken.”
Sta steviger in je schoenen. “Als je misschien in het voortraject wat steviger in je schoenen staat, wat meer van jezelf kent, weet hoe je bent, hoe je reageert, hoe je voelt, dan kun je misschien dat succes ook vaker beter managen. Dan heb je denk ik ook kans dat je misschien niet succes hebt in een piramidevorm, maar meer in een golvende zee.”

Mannelijkheid voorbij de rolpatronen

We gaan diep in op hoe we zijn opgevoed met traditionele rolpatronen. Marco: “Je moet een stoere man zijn, een sterke man zijn. Althans, dat is een rollenspel dat een klein beetje vanaf jongs af aan, ik denk in onze tijd, werd meegegeven.”
Maar hij heeft daar een verrassende visie op: “Ik neem mijn petje af voor de vrouwen. Sterker nog, ik denk dat het tijd wordt dat de vrouwen het een keer gaan proberen in deze wereld, want volgens mij hebben de mannen de afgelopen 2000 jaar het niet echt heel erg goed gedaan.”
We bespreken hoe mannen vaak worden opgevoed om zich los te koppelen van hun gevoel, terwijl vrouwen juist geen te grote mond mogen hebben. Mannen worden beroofd van hun gevoelens en verbinding, vrouwen worden beroofd van hun kracht. De uitdaging is om beide kanten in onszelf te ontwikkelen: mannen hun vermogen tot verbinding en emotie, vrouwen hun power en assertiviteit.
Marco vat het mooi samen: “We zijn gewoon allebei mensen. En de karaktereigenschappen liggen vaak zo kort bij elkaar dat er een heel groot grijs gebied is. En als je elkaar daarin steunt, maar ook durft dat te laten ontwikkelen, dan denk ik dat je in een relatie alleen maar nog meer mooie momenten kan opleveren.”

De zoektocht naar zin

Marco worstelt met existentiële vragen: “Is dit het?” Het is een vraag die hem al zijn hele leven bezighoudt. Hij heeft zich vanaf jonge leeftijd verdiept in spiritualiteit, las boeken, zocht antwoorden. Op een gegeven moment nam die zoektocht zoveel ruimte in dat het ongezond werd, en stapte hij ervan af.
Nu heeft hij meer vrede met de onbeantwoordbare vraag. Zijn conclusie: “Als je in het hier-en-nu kunt leven… dan denk ik wel dat je het meeste geluk ervaart. Want wat er een seconde geleden gebeurde, dat kun je niet meer veranderen. En wat er over vijf seconden gaat gebeuren, daar heb je geen invloed op.”
Hij citeert Japanse wijsheden: “Blijf zoeken, zoeken. En als je het tien minuten voordat je de ogen sluit hebt gevonden, ben je nog net op tijd.”

Boeken die ons leven veranderden

We zijn allebei diep beïnvloed door Eckhart Tolle’s boek “De Kracht van het Nu”. Marco: “Het is net alsof je je eigen verhaal leest.” Hij vertelt enthousiast over een live podcast waarin Tolle een zaal vol CEO’s confronteerde met hun eigen tekortkomingen – het eindeloze jagen op meer: een mooiere auto, een groter huis, meer vrouwen. “En iedereen was aan het lachen, maar ze waren om hun eigen tekortkomingen aan het lachen en dat was nog leuker.”
Marco noemt ook Louise Hay’s “Je kunt je leven helen” als een gamechanger uit zijn verleden. Een boek dat hij al veertig jaar geleden las, en vorig jaar opnieuw beluisterde tijdens zijn wandelingen met de hond. “Hoe gek het ook klinkt, maar toch leer je er altijd weer wat van. Ik had het al vier of vijf keer gelezen, maar dan lees je het na zoveel jaar nog een keer en dan denk je… Ja, interessant.”

Het geluk van het moment

Als DJ ervaart Marco zijn vorm van geluk als een wisselwerking met zijn publiek: “Het geluksgevoel dat ik ervaar achter een draaitafel als ik voor een menigte mensen sta en die ook in het moment leven – misschien komen ze wel van een ruzie thuis af of hebben ze net een vervelende dag op hun werk gehad, maar op dat moment is het even los en is het hier en nu. Die emotie, die energie zuig ik op als een spons en die kan ik ook in één keer weer teruggeven.”
Zijn levensfilosofie: “Het leven is accepteren en manoeuvreren. Zolang je dat voor je houdt, dan kun je heel veel mooie wegen bewandelen.” En over zijn comfortzone: “Ik merk hoe ouder je wordt, hoe liever je in die comfortzone wil blijven zitten. Maar dat moet je misschien juist niet doen. Zoek de grenzen op.”

Waarom dit gesprek waardevol is

Dit is geen gesprek over succes verheerlijken of tips voor carrière. Het is een eerlijk gesprek over de prijs van succes, de valkuilen van externe bevestiging, en het leren om bij jezelf te komen. Marco’s openheid over zijn gebrek aan zelfvertrouwen, zijn verslaving aan succes, en zijn worsteling met existentiële vragen maakt dit tot een bijzonder kwetsbaar en authentiek gesprek.
Voor mannen die zelf worstelen met prestatiedrang, die succes hebben nagejaagd maar zich nu afvragen “Is dit het?”, of die moeite hebben met verbinding en hun emoties – dit gesprek biedt herkenning, inzicht en hoop. Het laat zien dat zelfs na 44 jaar carrière en op 56-jarige leeftijd, de zoektocht naar jezelf en naar geluk doorgaat.
En misschien is dat wel het antwoord op Marco’s vraag “Is dit het?”. Dat het leven niet om de eindbestemming gaat, maar om het bewust beleven van elk moment, om blijven groeien, en om de moed te hebben om steeds weer buiten je comfortzone te stappen.

Luister de volledige podcast om Marco’s verhaal in al zijn diepgang te ervaren.